Zakres leczenia
Choroby przyzębia
Zapalenie dziąseł i zapalenie przyzębia — od pierwszego krwawienia po zaawansowaną utratę tkanek podporowych.
Przyzębie to zespół tkanek, które utrzymują ząb w kości: dziąsło, więzadło ozębnej i kość wyrostka zębodołowego. Toczący się w nich stan zapalny prowadzi do utraty przyczepu i kości, zwykle bez wyraźnego bólu. Dlatego rozpoznanie opiera się na badaniu klinicznym i radiologicznym, a nie na odczuciach pacjenta.
Jak prowadzę leczenie
1. Diagnostyka
Periodontogram — pomiary głębokości kieszonek i poziomu przyczepu przy każdym zębie — ocena zdjęć radiologicznych oraz analiza czynników ryzyka. Na tej podstawie ustalam rozpoznanie, stopień zaawansowania i plan leczenia.
2. Leczenie przyczynowe
Instrumentacja poddziąsłowa w znieczuleniu oraz ustalenie higieny domowej dopasowanej do warunków anatomicznych. To podstawowy etap leczenia chorób przyzębia.
3. Reewaluacja
Po 6–8 tygodniach powtarzam pomiary i porównuję je z wartościami wyjściowymi. Dopiero wtedy oceniam, czy potrzebny jest etap chirurgiczny — decyzja opiera się na wyniku badania.
4. Terapia podtrzymująca
Wizyty w odstępach dobranych do indywidualnego ryzyka nawrotu, zwykle co 3–6 miesięcy, z ponowną oceną parametrów przyzębia. Regularna terapia podtrzymująca ma kluczowe znaczenie dla długoterminowego utrzymania kontroli choroby.
Czy choroba przyzębia to parodontoza?
„Parodontoza” to potoczne określenie, którego pacjenci używają najczęściej wobec zaawansowanego zapalenia przyzębia — z głębokimi kieszonkami, utratą kości i ruchomością zębów. W nomenklaturze medycznej mówimy o zapaleniu przyzębia (periodontitis), które klasyfikujemy według stopnia zaawansowania i tempa postępu.
Oznacza to, że parodontoza nie jest odrębną chorobą wymagającą innej ścieżki: postępowanie diagnostyczne i lecznicze jest takie samo, a różni się zakresem i rokowaniem poszczególnych zębów. Choroba ma charakter przewlekły i wieloczynnikowy — na jej przebieg wpływają między innymi płytka bakteryjna, palenie tytoniu, cukrzyca i czynniki genetyczne.
W zaawansowanych przypadkach rokowanie oceniam osobno dla każdego zęba i wskazuję, które z nich mają realną szansę na utrzymanie, a które wymagają rozważenia innego rozwiązania — również w koordynacji z lekarzem protetykiem, ortodontą lub implantologiem.
Celem leczenia jest uzyskanie kontroli aktywności choroby, ograniczenie dalszej utraty tkanek oraz stworzenie warunków do długoterminowego utrzymania zębów.
Umów konsultację
Zostaw dane kontaktowe
Zostaw dane kontaktowe. Skontaktujemy się z Tobą w sprawie organizacji wizyty. Szczegółowy problem medyczny zostanie omówiony podczas konsultacji.